- annelerin yemeklerini yemeyen yaramaz "bebe"leri için kullandıkları korkutma amaçlı cümledir. çocuk, üç yaşına geliceye kadar güzel bir korku efektidir. daha sonraki dönemlerde bu söz ve yaptırım unutulur onun yerine "yemezsen babana sölerim seni" adlı baba figürünü öcüye benzetme sanatı anneler tarafından geliştirilip tavan yaptırılmıştır.
- yaş büyüdükçe evrimleşen cümlenin en sevimli basamağıdır. küçükken anne babadan, büyüdükçe birlikte yaşanan kişilerden duyulur.
hadi ye de parka gidelim (3-5)
bak yemiyosun beni çok üzüyosun (5-7)
e biÅŸey yememiÅŸsin (7-11)
ÅŸunu yer misin! (11-15)
yemek yicek misin ?(15-20)
amma çok yiyosun(20-25)
ne yicez ?(25-30)
az ye de hamal tut (30-35)
onu yeme bi salata yap ye (40-45)
yeme şekerin yükseliyo (50-55)
biÅŸey yememiÅŸsin (60-65)
bak yemiyosun beni çok üzüyosun (65-70)
hadi ye de parka gidelim (70-75)
(glennkill, 2010-01-15 16:20 ≈ 2010-01-18 08:59)
- tehditlerin efendisi serisinin üçüncüsüdür. serinin ilk eseri "yemeğini yemezsen bobi ye veririm", ikincisi "yaramazlık yaparsan kapıcı seni alıp götürür" ve sonuncusu da "uyumazsan öcüler yer seni"dir. fantastik ebeveyn edebiyatının klasiklerinden kabul edilir.
- yıllar, yıllar önce daha televizyonlar tek kanal iken,
çocuklar sabah evden çıkıp, akşam karanlığında bulunup gelir iken,
O tatlı akşam esintileri kulağınıza "macuncu", "yoğurtçu" nidalarını taşır iken,
işten dönen insanlar birbirlerine gülümseyerek iyi akşamlar deyip hal hatır sorarken,
her evde televizyon bulunmadığı için insanlar televizyonu olan evlerde toplaşırken,
Televizyon olmaması gibi telefonun da zor bulunduğu zamanlarda,
çocukların evde yalnız kaldıkları zaman rastgele telefon numarası çevirip,
karşılarına çıkan insanları işletirlerken veya sohbet ederlerken,
komşuyu bırak, apartmandaki, hatta aynı sokaktaki herkes birbirini tanırken,
Akşamları evlerde dostlarla tulumba tatlısına,
bazen de eşek gibi anırmasına, taklit yapılmasına papazkaçtı oynanırken,
gecenin karanlığında, sokaklarda daha bekçi düdükleri duyulurken,
Biz çocukları korkutmak için kullanılan yegane cümleydi.
- her çocuğun onu yiyebilecek bir öcüsü olduğu teorisini doğuran cümledir.
(bkz: benimde bir öcüm vardı)