- lale müldür şiiri.
"barbar bitkiler gibi yerleÅŸiyorsun alana... sen gelince
bir buğu sarıyor çiçekleri... üzerimizden yeşil bir
dalga gibi geçen sessizliği görmüyorsun... asıl barbar
benim oysa yansıtamadığı dillerle kuşatılmış...
kapıyı hızla çarptığında bir su çizgisi yok oluyor önce
sonra beni kuÅŸatan diller... duvarlarda beliren
mor lekelere bakıyorum hiçbir şey söylemeden...
ona ince uzun bir yaprak uzatıyor ve diyorum ki:
...hiç korkma benim dokum cam...
...ölmüştüm... ama işte şimdi yeniden yaşayanım...
...bende hiçbir şey yok bir çığlıktan başka... yosun...
...denizaltı odaları... bir yağmur yatağından başka..."