- getirileri çok olduğu kadar, götürülerinin de olduğu durum.
yalnızlık en büyük sıkıntıdır. arkadaşlarını kardeş yerine koyarsın, koyduğunla kalırsın.
''ben asla çocuğumu tek bırakmayacağım''diye söylenirsin.
bir elin yağda öteki baldadır ama benim elim yağda kardeşimin balda olsaydı diye düşünürsün.
paylaşmayı bilmez deseler de kardeşi olanlardan daha çok verici olursun, eğer kardeş eksikliğini hissediyorsan.
halinden memnunsan bencillik ve şımarıklık hali ölene kadar sürebilir.
kendine yetebilmektir.
anne babanın, kaç yaşına gelirsen gel hala bebeğisindir.
kardeşi olanların özendiği aslında özenmemesi gereken yarımlıktır.
''acaba bir kardeşim olsaydı bana benzer miydi'' sorusu hiç aklından çıkmaz.
bazen aileni suçlarsın ''beni neden tek bıraktınız'' diye.
birden fazla çocuğu olan aileler için '' onlar şanslı, en azından biri yüzünü güldürüyor ailesinin, biz bir olsun, özel olsun , iyi olsun istedik, olmadı, ahh halime vahh halime'' cümlelerini duymaktır.
başlı başına bitmek bilmeyen sıkıntıdır, allah korusun annene ve babana birşey olsa kimsesizsindir.
geceleri uyuduklarında sevdiklerinin nefesini dinlemektir.
ölümü kabullenememektir.
yalnız olduğun halde daha büyük yalnızıktan korkmaktır.
hayatına gireceklere, erişkinlik çağında sorgusuzca güvenmek, yetişkinlik çağında ''acaba'' diye kafayı yemektir.
iyi yanları da yok değil aslında; ama yine de istenmeyen haldir.
ne yazarsak yazalım, yalnızca yalnız olanın anlayabileceği bir durumdur.
özünde kötüdür ama sözde her zaman iyidir.
çok mu belli ettim acaba!
(bkz: ben)
(bkz: begaytogun)
(morunkiri, 2010-05-04 14:46 ≈ 2010-05-04 14:50)
- anne ve babadan tek evlat olmak güzeldir, şımarılasıdır. fakat yalnız anneden ya da yalnız babadan tek çocuk ve son çocuk olunursa büyük problemlere sebebiyet verecek durumdur. çünkü son çocuk olunması için son evlilikten olunulması gerekmektedir. dolayısıyla son ve mutlu bir evliliğin meyvelerini o evliliğin çocuğu yiyecektir. böylelikle diğer çocuklar tarafından hep kayırıldığı düşünülecek ve son çocuğa baskı uygulanacaktır.
- paylaşımı hiçbir zaman tam olarak öğrenemek neticesiyle ileride büyük sorunlar yaşamının temelidir.
- hem zor hem kolaydır. yaşları birbirine yakın kardeşlerin arkadaşla doğmak gibi bir avantajarı vardır. ama tek çocukların arkadaşları yoktur kendileri edinene kadar. daha zordur hayatları...
(fiski, 2010-05-04 15:34)
- hayatının büyük bölümünü yalnız geçirmemek adına fazla sosyal olmaktır. olmayan kardeşinin yerine arkadaşlardan dost, dostlardan kardeş yapmaktır. yalnız kalmamak için hata yapan dostlarına karşı fazla müsamahakar olmaktır. aidiyet duygusunun fazla gelişememesi ya da çok fazla gelişmesi demektir. kardeşi olanlara ve o kardeş ya da kardeşlerle can ciğer olanlara imrenerek bakmak ve onların muhtemelen hayatları boyunca yalnız kalmayacaklarını düşünmektir. asla hala ya da teyze olamayacaksın demektir. (bkz: kendimden biliyorum)
(shela, 2010-05-04 19:15)
- VARLIKLI ANNE-BABAYA SAHİP OLDUĞUNUZDA ÇOĞU KİŞİ TARAFINDAN GIPTA İLE İZLENMEKTİR.
- farklı ortamlarda pek çok kez karşılaşılan, tek çocuk işte şımarık dünya kendi çevresinde dönüyor sanki, üstelik bencilin önde gideni hepsi böyle bunların gibi devam eden bir diyalogu dayanamayıp ama bende tek çocuğum diye bölmektir.
- şımarık bir çocuk olmanıza delalettir. kendimden ve çevremden edindiğim izlenime göre anne ve baba tek çocuk ne olacak düşüncesiyle kişiyi epey şımartır. bunun sonucunda gamsız, egoist bir birey yetişir.*
- paylaşmayı öğrenememek demektir.
(bkz: beni tanıdılar, siz kaçın)
- mutlu çocuktur. edineceği olumlu ve olumsuz tavırlar yetiştirilme tarzı ile ilgili bir durumdur. kardeşleri olan bir çocuktan daha olgun , daha sağduyulu , daha özgüveni yüksek bir birey olabilir. bir tane yetiştirdim , oradan biliyorum.
- aynı anda evin hem büyük, hem küçük çocuğu olmaktır. ne kadar paylaşımcı ya da ne kadar şimarık olacağı yetiştirme tarzına bağlıdır. eğer kardeşi olsa orta gelirli bir ailede muhtemelen odasını paylaşmak durumunda kalan arkadaşlarına göre çok şanslı bir çocuktur. herşeyin hem ilk hem son sahibidir. evin paşasıdır, kardeşi olanlara göre çok daha rahattır ama büyüdüğünde tek başına kalacak olandır.
- zaman zaman mutsuz çocuktur. kardeşi ile aralarından su sızmayanları ve birbirlerine duydukları sevgileri gördükçe içi zaman zaman cızlayandır. benim de olsa keşke diyendir.
- evdeki her kırılan çalışmayan yada kaybolan objeden istisnasız sorumlu olmaktır.
a: anne b: baba s: smurfs
a: kim kırdı annemden kalan nadide porselen kavanozu ?
s: (babaya bakarak) ba b ????
b: çocuk kırmıştır !
b: nereye kayboldu benim takım çantam, sana demiyor muyum kadın yerini değiştirme bunun diye kaç kere.
a: çocuk yapmıştır !
s: amaa ??? (ağlamaklı yüz ifadesi)
a: baban kızıyor. kaç kere dedim baban eve gelmeden evde ol diye. sen gelene kadar öldüm öldüm dirildim. canıma okudu baban kime çekti bu kız diye.
s: çocuktur yapar. ehehee
a: bak cevap veriyor bir de. arsız!
(smurfs, 2010-08-18 00:03 ≈ 2010-08-18 09:16)
- ilk çocuksa ve uzun bir süre yalnız kalmışsa tek çocuğun gördüğü muameleyi gören çocuklarda bu gruba girebilir. tek çocuk büyüten anne babalar genelde çevreden eşden dosttan gördükleri kadar çocuk büyütme konusunda fikir sahibi olduklarından evin tek çocuğu olma olayı aslında o kadar da şımarıklığı barındırmaz içinde. ben tek tok çocuğum ve üstelik kadınım. hiç öyle her istediğim alınmadı zaten her gördüğümü de istemedim. sağlam yetiştirdiler beni ota boka doktora bile götürmediler. düştüğüm zaman kendim kalktım çünkü ne bir abim ne de ablam vardı malum bana bakmakla yükümlü olan annemle babam da zaten işindeydi gücündeydi. yalnız kalmayı öğrendim ve inanın yalnız kalmak hiç de koymuyor. evde tek başına kalmak afallatmıyor adamı. iyi yanlarıda cabası tabii ki odan sana özeldir, bilgisayarına kimse salça olmaz, anne baba evde yokken ev sana aittir istediğin haltı yersin vs. ama bu gibi bir durumu kullanan her boktan acaba ne çıkarsam kendime diye çakallık yapanlarda vardır bunlarda işte o tek çocuğu nasıl olsa da mükemmel büyütsekle aman bir dediği iki olmasın zaten tek varlığımız arasında sıkışıp kalan tecrübesiz ebeveynler yüzündendir ya da artık gerçekten kişilikle alakalı çok sorunu olan bir çocuktur onunda sebepleri kendine hastır.
- annemi ya da babamı kaybettiğimde acımı birebir yaşacak kimsem olmamasıdır. herkes destek olacak herkes yardım edecek ama içimdeki acıyı sanırım kimse anlayamayacak var olmayan bir karındaştan başka.
- zor durumlarda bahane bulamamaktır.
(http://egonomik.com/..)
- tek çocuk olmak zordur ama bencillik sadece bize has bir durumda değildir bilinsin yani.tek çocuksanız herkesin kardeşi varken ve en iyi dostuyken siz en iyi dostunuzu kendiniz bulmak zorunda kalırsınız,kardeşin seni ispiyonluyorken dostumuz bizi ispiyonlamaz.herkes kardeşiyle oynuyorken evde, biz mecburen yaratıcı oluruz.kendimize yeni oyunlar keşfeder yaratıcılığımızın doruklarını yaşarız.paylaşımı hiç tanımadığımız veya aynı anne babadan olmadığımız akrabalarımızla yaparız ,siz sadece kardeşinizle yemeğinizi paylaşırsınız.kardeşiniz hep eküriniz olacağı için diğer arkadaşlarınızdan kolay vazgeçer kavga edersiniz,oysaki bizim ondan başka oyun arkadaşımız yok diye yaptıklarını görmezden gelir daha affedici oluruz.siz oyuncaklarınızla oynarken, biz tekbaşına oynamaktan çoktan sıkılmış ve mutfakta annemize yada babamıza yardım ediyor oluruz.bunun gibi binlerce örnek verebilirim.şımarıklığı görebiliyoruz dışarda küçük dağları kendi yaratmış gibi dolananların hepsinin arkasında kardeşleri var.evet biz yanlızlığın ne olduğunu çok iyi biliyoruz bence tek kötü yanı bu en kötü duygulardan birini bu kadar iyi bilmek.
- bencilliğe sebep olur, zordur. hiçbir şeyi paylaşmak zorunda kalmamışsınızdır, paylaşmayı bilmezsiniz. herkes üstünüze düşer, bunalırsınız. anneniz, babanız her şeyi sadece sizde yaşayabileceği için, evlenmek bile kabusa dönebilir. kına gecesi diye tutturur anneniz, kabul etmeseniz gözyaşları içinde "benim senden başka çocuğum yok ki, n'olur benden bu duyguyu esirgeme" der, kafanızda kırmızı pullu örtüyle, yüksek yüksek tepelerde fink atarsınız. istanbul dışında üniversite okumak hayaldir, güzel bir hayal. istediğiniz bölümün olduğu üniversiteler araştırılır, eve en yakın olanından, çünkü babanız delidir.
fakat bir taraftan da dünyanın en güzel duygusudur, kendinize yetmeyi bilirsiniz, yalnızlık korkutmaz sizi. ne derseniz olur, ne isteseniz sahipsinizdir. koskoca kadın da olsanız anneniz yemeğinizi kucağınıza kadar getirir, sabah uyandırırken 5 yaşında çocuk seviyormuş gibi mıncırır, sever yani hiç büyümezsiniz aslında.
velhasıl ben memnunum tek çocuk olmaktan, bencilliği hariç.
- aile de ben yaptım en güzelini yaptım gibisinden davranırsa o evlada -ki genelde öyledir-, şişen egosuyla hayatta acayip zorluklar yaşayacak çocuktur. allah kolaylık versin ve nasıl bilirse öyle yapsın.