- (bkz: aslında her ölen pişman ölür yeğen) (bkz: olası ramiz dayı replikleri)
- öyle olmamasını dilediğim cümledir. çünkü geride kalana "acaba?" sorusunu ve acı bir pişmanlığı bırakır. yaşamın idame ettirilebilmesi için terk edilmesi gereken bir pişmanlıktır o. kişinin öldüğünü kabul etmek bir safha iken "acaba pişman oldukları var mıdır?" yatakta tek başınıza oturup gidenler konuştuğunuz zamanlara sebep olur. aynı olayı tekrar tekrar yaşar, alternatifinde neler olabileceğini tahayyül etmeye çalışırsınız. halbuki, boş.
- göreceli bir yaklaşımdır. ölüm sadece geride kalanlar için değerlendirilen , arkasında kalan kişinin bilmediği bir şey için fikir yürütüp kendinde yaşamasıdır. ölen kişi bedensel ve duyusal kayıtlardan kurtulur.
basit olarak anlatmak gerekirse; eğer bir konu veya kişi sizin için bitmiş , o konu ve kişi ile ilgili her anlamdaki algı sona ermişse basit manada siz o konuda ölmüşsünüzdür. ama hala o konuda yaşamaya devam eden için bedensel ve duyusal kayıtlar devam eder. içinde olunan konu veya kişi kendi dinamikleriyle ölen kişi için yorumlarda bulunur. iyi adamdı , çok iyi yaşadı , sefalet çekti, pişmanlık içinde öldü vs vs vs. her şey görecelidir.
(bkz: quantum)