- gündüzün bütün karmaşasına inat sessiz ve karanlıktır. huzur verir insana. gündüz insanların gürültüleri ile kirlenen sokağa huzur getirir. uzun uzun dinlendirir. dakikaları hatta saniyeleri hissettirir. düşündürür ve rahatlatır. bütün düzeni bozan tek şey hafif rüzgar uğultusudur. yüzünüze hafifce çarpan rüzgarın kulaklarınıza fısıldadığı bir kaç kelime dışında hiçbir şey yoktur. televizyonlar, radyolar, elektrik süpürgeleri, ışıklar hepsi kapanmıştır. bozmak istemezler gecenin sessizliğini.
- - gece çok sessiz.
- üzerimden kalksana.
- orman, nefes al, yeÅŸilin sessiz sesi var.
- eve gitmek istiyorum.
- karakola gitme!
- çoğunlukla köpek çeteleri tarafından bozulan sessizliktir. çete köpekleri de olabilir bu, çocuğunu sabah akşam gece yarısı demeden tartaklayan cadaloz alt komşunun sesi de. sayesinde topluma bir psikopat daha yetişiyor. sessiz geçen gecelerde, çocuğu öldürüp üstüne duvar ördüklerini düşünüyoruz.
(bkz: nefret edilesi sesler)
(bkz: iç burkan sesler)
(neslimin, 2011-02-25 13:31 ≈ 2011-02-25 13:33)
- içinde kaybolunacağı gibi bir sürü şey de bulunacak olan sessizlik. ben yalnızlığı buluyorum çoğunlukta.