- cumhuriyetin ilk kadın hakimidir.
Yaşlı kadın o gün yatağından çok zor kalkmıştı. Dile kolay, 88 yaşın vermiş olduğu ağırlık vardı vücudunda. Yavaş yavaş mutfağa yürüdü ve çayını aldı. Sonra her gün baktığı albümü tekrar açtı. Gözyaşları içinde sırasıyla anne ve babasına, eşine son olarak da çocuklarına ‘Hepinizi çok özledim.’ dedi. Kapattı albümü. Dışarı baktı. İçinde bir his vardı sanki o gün. Son günüymüş gibi yaşamak istiyordu. Bir taksi çağırdı. Taksici Osman hemen bitiverdi evinin önüne. Yaşlı kadına, arabaya binerken yardım etti.
- Söyle bakalım teyzeciğim dedi, nereye?
- Anıtkabir’e evladım.
Adam şaşırdı. Ilk kez bu kadar yaşlı birini Anıtkabir’e götürecekti. Anıtkabir’e geldiklerinde yaşlı kadının tüm yolu yalnız yürüyemeyeceğini anladı. “Sevaptır” dedi içinden, “yardım edeyim bari”.
Tüm yolu yaşlı kadınla beraber yürüdü. Osman ilk kez geliyordu Anıtkabir’e. Büyülenmiş gibiydi. Yaşlı kadınla beraber merdivenleri çıktı ve artık Ata’nın huzurundaydılar . Yaşlı kadın tek bir cümle söyledi.
-HAYATIM BOYUNCA SANA VERDİĞİM SÖZÜ TUTMAYA ÇALIŞTIM.
Osman şaşırdı. Kadın ne demek istemişti? Tekrar taksiye bindiler. Dayanamadı, sordu.
- Teyzeciğim ne demek istedin sen?
- On yaşımdayken Atatürk bizim okula gelmişti. Adımı sordu “Adalet” dedim. Senden iyi hakim olur “Adalet” dedi. “Hayatın boyunca ülken için çalış” dedi Yüce Önder. “Söz Atam” dedim.
Osman şaşırmıştı. “Teyzeciğim senin kimsen yok mu?” dedi.
- Eşim Kara Kuvvetlerinde subaydı. Kore’de şehit oldu. Oğlum Dışişleri Bakanlığı’nda çalışıyordu, diplomattı. Şehit oldu oğlum. Kızım da ailesiyle beraber 1999 Gölcük Depreminde vefat etti. Anlayacağın yalnızım oğlum dedi Adalet Hanım.
Osman’ın gözleri dolmuştu. Daha önce hiç böyle biriyle karşılaşmamıştı. Adalet Hanım bankayı görünce Osman’ı durdurdu.
- “Bekle beni” dedi.
Osman’ın merakı iyice derinleşmişti. Adalet Hanım 5 dakika sonra elinde bir çantayla geldi. İçi para doluydu.
- Şimdi durak neresi Adalet teyzeciğim dedi?
- “Yetiştiğim kız yurduna gidiyoruz” dedi Adalet Hanım.
Yurda geldiklerinde Adalet Hanım’ın gözleri doldu. Yurdun müdürü karşıladı onu. Yukarı çıktılar. Bir saat beklemişti Osman kapının önünde meraklı bir biçimde. Sonunda gelmişti Adalet Hanım ama çantası yoktu. Tüm parasını yurda bağışlamıştı yeni Adalet’ler yetiştirilmesi için. Osman’ın dünyası değişmişti. Bu nasıl bir insandı böyle? Dalgınlıkla taksisini kullandı ve Adalet Hanım’ı eve bıraktı.
Ertesi gün Adalet Hanım‘ın ölüm haberi gelmişti.
(/http://dho.edu.tr/..)