- hayatınızın yolunda gittiği zamanlarda "ben çok mutluyum, biliyor musun" dediğiniz kişinin artık orada olmadığını fark etmektir. sadece üzgün olunan günlerde özlenilmez çünkü giden. ölüm gibi çözümsüz bir durumda kişinin elinden gelen tek şey onunla konuşuyormuşçasına kendi kendine olanları anlatması ve onun tepkilerini hayal etmesidir.
- bazen içki masasının kurulma bahanesidir, bazen ise *sevilendir.
öyle zamanlar olur ki, özlemeyi özler insan. uzaklaşsam şuralardan da, insanları özleyecek kadar dursam.
- (bkz: döneceksin diye söz ver)
(bkz: yüksek sadakat)
- ayrı şehirde yaşayan sevgilin varsa boktan bir durumdur. 2 ayrı beden 1 yürekle şehirden şehre ortada sıçan oynar.Nedense sıçan hep yürek olur.
- insanın canını okuyandır. sevgili, dost, arkadaş, anne- baba, kardeş, kuzen... hepsinin bir özelliği anılır, güzel anılar hatırlanır, yazdıkları okunur;mektuplar, şiirler, ufak notlar... özlemenin sonu kavuşamamaksa gözler bulutlanır hemen...
(rhein, 2010-06-20 17:56)
- - seni öyle özlemişim ki anlatamam!.
- sarıldığında hissettim.
- özlemişiz o zaman. eki eki.
- ben de. taksi çağır.
- "şu an" yanında olunmayan -sahip olunmayan- ancak çok sevilen ortamın, insanın, hayvanın, eşyanın kısacası her şeyin yanında olmasını istemek.
göz yaşartıcı durumdur. öyle yaşarır ki bazen, göl olur gözde. bulanık görmeye başlarsın...
(fiski, 2010-07-01 23:39)
- en anlamlısı ya da en inanılmazı tanınmayana karşı hissedilen duygudur. insan; hiç tanımadığı bir insanı, hiç tatmadığı bir teni, hiç öpmediği dudakları, hiç bakmadığı gözleri, hiç konuşmadığı bir sesi nasıl tüm ruhuyla özleyebilir ki?
- çok garip bir duygudur. biri kalbinizi cimcikliyormuş gibi hissedersiniz. özlediğiniz şeyi tanımlayamazsınız, anlattıklarınız özlediğinizi tanımıyorlardır bile.her geçen gün unutulan bir silüettir özlenilen ve de.
- özünde bulmaktır. özünüzde bulduğunuza yakın olmak istemektir.
- bir yanınızın hep eksik olmasıdır. can acıtır , iç sızlatır .
- bazen koşa koşa kaçtığınız şehri özlemektir sırf içinde 'o' var diye
(ardilla, 2010-07-22 00:30 ≈ 2010-07-22 00:39)
- (bkz: özledim seni)
- "sağa dönüyorum, sola dönüyorum, durunamıyorum olduğum yerde. her şey yetersiz, eksik. yarın şuna gideyim diyorum; ama yaptığım her şey onu bir adım daha yaklaştıracak sıradan eylemlerden öteye geçemiyor gözümde. sıradan bir sohbet başlatmak istiyorum onun ellerini tutarak, iş yerinde yaşadığı bir sorunu anlatsın istiyorum bana kahve hazırlarken. ama görmek istiyor göz, burun kokusunu almak istiyor, uzandığında dokunsun istiyor el. aksiyle yetinemiyor, durunamıyor."
ÅŸunun bunun gibi bir kavram.
(aveeno, 2010-08-16 17:20 ≈ 2010-08-16 17:34)
- sanki 1064 kilometre ötesini görebilirmiş gibi güneydoğu istikametine gümüşi ufka bakmaktır özlemek, damlalarla bezeli pencereden.
nehir kıyısında yürürken kuşların cıvıltısını martı sesi sanmaktır.
sözlüğe betim girerken mantıksız, anlam kayması bol cümleler yazmaktır..
başlık açarken imla hatası denen şeyin kralına imza atmaktır.
ukde doldururken ukdeciyi yazmayı unutmaktır, evet bilmeden hem de.
çünkü özlemek, zihnini eskiden sahip olduğun ama artık sahip olamayacağın şeylerin, tıpkı sevgilinin bacaklarını beline dolaması gibi kuşatmasıdır.
böyle mal gibi bir betim yazmaktır özlemek, karşıdan karşıya geçerken sana çarpmak üzereyken duran kızıl troleybüsü ve bağıran sürücüsünü umursamamaktır...
- özlemek yanıltır. eski sevgiliyi özlemek; ona yeniden aşık olduğunuzu hissettirebilir. çok, çok üzer.
- kalbe oturan yumruk gibi bir şey, boğazda düğümlenen haykırış ve akamayan gözyaşı demektir özlemek. hele ki arkada bırakılıp gidilensiniz. canım çok yanıyo çok!
- olmadık bir an da, küçücük bir nesne, ufak bir melodi, gereksiz bir kişi, saçma bir fotoğraf parçası, telefon rehberindeki silinmesi gerekenlerden bir isim, hediye edilmiş ve sürekli kullanılan bir şeye bakarken; burunda acı bir sızı, ellerde bir titreme, kalpte deli gibi çarpıntı, gözlerde buğulanma yaratan, aslında istemesek bile arada bir bu hissi yaşamaktan kendimizce keyif aldığımız şeydir.
yılların üzerine sindirdiği o rutubetli kokuyu bi' çırpıda atmak istesek de, kendimizi parçalarcasına çırpınsak da, etrafımıza yalvaran gözlerle bakınıp, ilgi isteyen bir sokak kedisi gibi sürtünsek de asla yok edemediğimiz bir duygudur, özlemek...
uzaktaki sevgiliyi / arkadaşı / aileden birini en muhtaç olduğumuz an da sarıp, anı yaşayamadığımız da karnımıza saplanan bıçak darbelerini hissettirendir...
telefonu binlerce kez elimize alıp, yine binlerce mesaj yazıp, cevap gelmeyeceğini bile bile gönder tuşuna basıp saatlerce beklemektir, sadece aklımdasın demeyi gösterebilmek için...
arada 450 km olduğunu kanıksayarak, belki de yıllarca sürecek olan maceraya atılmak için, kalbini tek kişiye bağlayarak, sadece onun hayaliyle yatıp kalkmaktır, senin için aynı şeyleri hissedip hissetmeyeceğini bilemeyerek...
özlemek güzel şeydir, yaşadığının farkına varıp sana özel olduğunu hissettiren kişilerin varlığıyle nefes alabilmektir.
özlettirene binlerce kez şükretip, sevildiğini ve sevmeye cesaretin olduğunu, belleğine kaydederek yaşama sıkı sıkıya bağlanmaya söz verdirir.
- dünyanın en boktan duygusu.
- bazen insanı doğduğuna pişman eden his.
- durmadan yaşanan şey kısır döngü.özlemek zor ama özlediğine kavuşamamak çok daha zor.
- kişinin agresiflik sınırlarını zorlayan gün geçtikçe her iki tarafı da yıpratan duygu.
- aşık olduğunu farketmenin en sağlam aracı.
- kavuÅŸmaksa sonu yaÅŸamaya deÄŸen duygu.
(mujer, 2010-08-30 12:54)
- yaşaması hep hüzün olan bir iç enerji.