bir annenin de çocuklaşabileceğinin kanıtlandığı anlardır.
(anneler gününden bir kaç gün önce)
b: canımın içi benden ne istiyosun söyle istediğin bir şeyi alayım.
a: hayır hiç masrafa gerek yok. zaten benimde bir şeye ihtiyacım yok.
b: ya sen söyle ...
a: hayırrrr dedim masraf etme şimdi durduk yere. bunlar para harcatmak için yapılıyor zaten
b: iyi sen bilirsin.
(anneler günü)
b: anneciğim canım benim seni seviyorum ama sana hediye alamadım. zaten seni öpsem en büyük hediye dimi.
a: öyle tabi evlatcım.
b: muckkkkkkk...
aradan zaman geçer ve annem;
a: zor durumdamısınız işler mi kötü. hayır hediye alma tabi ama merak ettim
b: yok ya anne kayınvalideyede hediye aldık sıkışmayalım dedim zaten sen istemedin. bir sonraki ayda sana alırım.
a: alma kızım senden hediye isteyen yok. zaten kaynana al tabi sen artık bu evden çıktın oraya daha yakınsın.
b: yaa anne sen dedim alma diye.
a: alma alma yarın birgün kardeşinde evlenir oda kaynanasına hediye alır. sizi ben doğurdum ben büyüttüm bir günü çok görün bir hediye almayın. almayın evladım almayın.
annem bu andan itibaren koptuğu için mecburen ve hemen hediyesi çıkartıp eline tutuşturdum. istediği kolyeyi aldığımı görünce aynen;
a: yaaa evladım niye masraf yaptın ya ama hiç gerek yoktu bak şimdi üzüldüm kaç para verdin buna geçen seninle baktığımız kuyumcudan mı aldın. valla gözüm kalmıştı.